|
Lekomania nie jest zjawiskiem nowym, jednak w XX wieku nastąpił znaczny wzrost zainteresowania działaniem leków i co za tym idzie wzrost ich spożycia. Wiele osób przytłoczonych tempem współczesnego życia, przemęczonych psychicznie i fizycznie szuka ukojenia i komfortu psychicznego w coraz to nowych środkach. Skłonność do używania leków może wynikać z różnych przyczyn. U osób starszych może być podyktowana licznymi dolegliwościami i obawą o własne zdrowie. Młodzi ludzie poszukują coraz lepszego samopoczucia i lepszej sprawności bez ponoszenia wysiłku. Oczekują cudownego działania środka jak z kolorowych reklam, które sugerują, że odpowiedni lek może odmienić ich życie. W efekcie często używają wielu środków do likwidowania różnych objawów jednej choroby. Producenci leków odpowiadają na to zapotrzebowanie wytwarzając substancje łagodzące rożnego rodzaju dolegliwości fizyczne i psychiczne. Coraz więcej osób sięga po każdy lek który jest w stanie zmniejszyć napięcie wewnętrzne, stres, zdenerwowanie, ból, niepokój i zniechęcenie. Jednak ceną za dobre samopoczucie, mocny sen i spokój jaką może zapłacić osoba szukająca tego w różnych lekach jest uzależnienie od nich -
lekomania.
Przy dłuższym zażywaniu leków może wystąpić zarówno uzależnienie fizyczne jak i psychiczne. Lek wywołujący uzależnienie wchodzi w łańcuchy przemian metabolicznych organizmu i z czasem staje się dla nich niezbędny. Substancja zażywana do tego stopnia wpływa na funkcjonowanie organizmu, że zmniejszenie dawki lub przerwanie zażywania może wywołać znaczne zaburzenia czynności organizmu zwane zespołem abstynencyjnym. Charakteryzuje się on zmianami narządów po odstawieniu leku, np. zaburzeniami ciśnienia krwi, czynności serca, oddychania, pracy układu pokarmowego. Mogą się także nasilać lęk, niepokój, rozdrażnienie, problemy ze snem itd.
Uzależnienie od leków obejmuje w znacznym stopniu kilka grup leków: są to głównie środki nasenne, uspokajające, przeciwbólowe, pobudzające a, także przeczyszczające. Ryzyko uzależnienia od leków występuje u osób które z powodu różnych schorzeń takich jak: bezsenność, bóle głowy, nerwobóle, stany lęku i niepokoju, depresje, nerwice itd. musiały przyjmować leki wpływające na poprawę nastroju i samopoczucia.
Jedną z najistotniejszych cech zależności lekowej jest narastający przymus zażywania i trudności w funkcjonowaniu bez leków. Zmusza to osoby uzależnione do zdobywania pożądanego leku za wszelką cenę, często z niemałym wysiłkiem. Lekomania powoduje szereg negatywnych zmian w funkcjonowaniu człowieka zarówno w sferze fizycznej jak i psychicznej. Powoduje stopniową degradację psychiczną, umysłową, zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu: kłopoty z pamięcią, koncentracja, myśleniem, uczeniem się. Osoba uzależniona coraz gorzej radzi sobie z trudnościami, codziennymi obowiązkami, własnymi emocjami.
Długotrwałe przyjmowanie leków np. uspokajających czy przeciwbólowych może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych takich jak nerki, wątroba oraz różnorodnych zaburzeń ze strony układu nerwowego. Następuje stopniowe wyniszczenie organizmu.
Nadużywanie leków wywołuje także często sytuacje paradoksalne takie jak powstanie bezsenności przy długotrwałym używaniu leków nasennych. Podczas przewlekłego przyjmowania leków występuje wzrost tolerancji na zażywany lek. Oznacza to, że wraz z upływem czasu osoba uzależniona potrzebuje coraz większej ilości środka dla osiągnięcia pożądanego efektu.
Niebezpieczeństwa płynące z lekomanii dotyczą zarówno negatywnego wpływu zażywanych w dużych dawkach leków jak i występujących miedzy różnymi lekami interakcji. Stosowanie różnych środków jednocześnie może być przyczyną niebezpiecznych dla zdrowia powikłań włącznie z utrudnieniem rozpoznania poważnych chorób i opóźnieniem właściwego leczenia. Szczególnie prawdopodobne jest to w przypadku nadużywania środków przeciwbólowych które mogą usuwać objawy różnych chorób.
Uzależnienie od leków uspokajających, nasennych, przeciwbólowych lub innych jest tak samo poważną chorobą jak uzależnienia od innych substancji zmieniających świadomość: alkoholu, narkotyków. Osoba uzależniona zwykle nie jest w stanie sama przerwać brania ze względu na coraz większy przymus psychiczny zażycia leku oraz bardzo dotkliwe, a nawet niebezpieczne dla zdrowia objawy abstynencyjne. W takim przypadku detoksykacja czyli odtrucie powinno zawsze przebiegać pod opieką lekarza. Osoba uzależniona oprócz odstawienia leków powinna korzystać z terapii uzależnienia gdyż jedynie kompleksowe leczenie, zarówno ciała jak i psychiki, gwarantuje powrót do całkowitej sprawności i trwałą trzeźwość.
|
